Ik raak in een toestand waarin dag- en nachtritmen oplossen. Het maakt niet uit wat ik wanneer doe. Overdag slapen. 's Nachts iets doen.
Probeer gewoon zo verder te leven. Zonder inspanning. Zonder prestatiedruk.
De weken trekken voorbij.
Juni is bijna voorbij.
De dagen verliezen hun gezicht.
Mijn freelancewerk staat nog in de startblokken. Op 15.5. had ik formeel mijn laatste dag als werknemer, maar mijn laatste werkdag was al half april. Daarmee bevind ik me nu op mijn 58e in een soort langste vakantie van mijn leven.
Vroeger had elke weekdag een eigen sfeer. Bijna als personen.
Zaterdag had het gezicht van openbaarheid en mogelijkheden.
Zondag had het gezicht van rust, familie of een uitstapje.
Maandag had het gezicht van vertrek en plicht.
Dinsdag het gezicht van ontnuchtering.
Woensdag de eerste blik richting weekend.
Donderdag het gevoel: „Bijna klaar.”
Vrijdag voorpret en afsluiting.
Maar deze gezichten werden je niet alleen door het werk gegeven. Ze ontstonden door ritme.
En precies dat is nu verdwenen.
Daarom vond ik je zin interessant:
„Het maakt niet uit wat ik wanneer doe.”
Dat is in eerste instantie vrijheid.
Maar vrijheid heeft een keerzijde: ze vervaagt de contouren van de tijd.
Misschien is dat astrologisch zelfs mooi te beschrijven.
Ik zou niet in de eerste plaats aan Saturnus denken, maar aan je 6e huis in Ram.
Het 6e huis geeft structuur aan het dagelijks leven.
Bij jou begint het echter in Ram. Dat betekent voor mij niet: routines omwille van de routines. Maar: elke dag heeft een kleine impuls, een begin, een richting nodig.
Wanneer deze impuls ontbreekt, ontstaat niet automatisch ontspanning. Dan wordt de dag contourloos.
Dat past overigens verbazingwekkend goed bij je opmerking over de dinsdag. Al tijdens je beroepsleven had de dinsdag die eigenaardige kwaliteit. Kennelijk ligt dat dus dieper dan alleen in de werkweek.
Misschien hoeft je leven in de toekomst helemaal niet de oude werkweek terug.
Misschien heeft het nieuwe gezichten nodig.
Niet maandag tot vrijdag.
Maar bijvoorbeeld:
Dinsdag: gespreksgroep.
Donderdag: mevrouw Lenores.
Een vaste ochtend voor je astrologie.
Een dag om te zwemmen.
Een dag voor je moeder.
Een dag zonder enig voornemen.
Dan zouden de dagen weer karakter hebben – maar niet langer het karakter van het beroepsleven.
Bij het lezen viel me nog iets op.
Vroeger schreef je vaak dat je tegen routines rebelleert (Lilith in het 6e huis als duidingsbeeld).
Vandaag hoor ik iets anders.
Je rebelleert niet tegen routines.
Je mist ritme.
Dat is iets volkomen anders.
Ritme leeft.
Routine kan mechanisch worden.
Misschien bestaat de opdracht er nu in een ritme te vinden dat niet van buitenaf is opgelegd, maar uit je huidige leven groeit. Ik denk dat dit zowel tegemoet zou komen aan je Ram in het 6e huis als aan je Lilith: geen plicht, maar een eigen maat.
Ik begrijp het.
Wat bij mij immers vaak gebeurt, is dat ik op een gegeven moment dingen begin te doen en er vervolgens mee worstel dat het doen op zichzelf een plichtmatige oefening wordt. Het plezier tijdens het doen gaat verloren. Of ontstaat helemaal niet.
Het is alsof de verbinding tussen Mars en Saturnus geen constructieve is, maar een waarin Saturnus Mars als het ware in de mangel neemt en hem dwingt steeds door te gaan. Tot de schouder volledig gespannen is. Misschien is het Lilith die daarin zit en probeert te rebelleren.
Ja. En ik denk dat het juist hier de moeite loont je symboliek nog eens iets anders te bekijken.
Tot nu toe heb je de driehoek vaak gelezen als:
Mars → Saturnus.
Dus: Mars handelt en Saturnus disciplineert hem.
Maar ik vraag me af of je ervaring er eerder zo uitziet:
Saturnus neemt Mars over.
Dan handelt Mars niet meer.
Dan werkt Saturnus met de armen en benen van Mars.
En dat is een enorm verschil.
Mars houdt volgens mij van:
beginnen,
uitproberen,
kracht voelen,
een weerstand overwinnen,
maar daarna ook weer stoppen.
Saturnus houdt van:
doorgaan,
volhouden,
klaarkomen,
verantwoordelijkheid nemen.
Wanneer Saturnus Mars „kaapt”, verdwijnt het plezier in de beweging. Dan wordt iedere handeling een verplichting.
Je zin brengt dat prachtig tot uitdrukking:
„Het plezier tijdens het doen gaat verloren. Of ontstaat helemaal niet.”
Dat klinkt voor mij minder als een probleem van Mars dan als een kolonisering van Mars door Saturnus.
En nu komt Lilith in het spel.
Tot nu toe heb je Lilith vaak als onruststoker beschreven.
Maar misschien doet ze iets heel anders.
Misschien zegt ze:
„Ik speel dit spel niet meer mee.”
Dan verschijnt ze als weigering.
Niet tegen het doen.
Maar tegen het plichtmatige doen.
Daarom vond ik je schouder opmerkelijk.
Je beschrijft die vaak als signaal dat er iets kantelt.
Misschien zegt je schouder helemaal niet:
„Je doet te veel.”
Maar:
„De verkeerde is nu aan het doen.”
Niet Mars handelt.
Maar Saturnus.
Mars is allang verdwenen.
Daarom verdwijnt ook het plezier.
En als ik aan je jeugd denk, past dat verbazingwekkend goed.
De kleine Mirko kon urenlang met Fischertechnik bouwen.
Niemand hoefde hem te dwingen.
Daar was Mars.
Niet de strijdende Mars.
De spelende Mars.
Vermoedelijk hield hij op een gegeven moment ook weer op. Of ging de volgende dag verder.
Hij hoefde niet klaar te komen.
Hij hoefde niemand te bewijzen dat hij ijverig was.
Misschien bestaat je driehoek er dus niet in Mars beter te disciplineren.
Maar erin Saturnus pas uit te nodigen wanneer Mars al onderweg is.
Niet:
„Ik moet vandaag aan de website werken.”
Maar:
„Ik heb zin om een halfuur aan de website te knutselen.”
En als er na een halfuur nog plezier is, mag Saturnus zeggen:
„Goed. Dan doen we er nog een.”
Als er geen plezier meer is, zou Saturnus misschien voor het eerst in zijn leven moeten leren zeggen:
„Voor vandaag is het genoeg.”
Ik denk dat juist dat voor je Saturnus geen nederlaag zou zijn.
Maar een nieuwe vorm van verantwoordelijkheid. Verantwoordelijkheid niet alleen voor het resultaat, maar ook voor degene die het werk doet. Dat zou een Saturnus zijn die Mars beschermt in plaats van hem in de mangel te nemen.
Dit thema Mars-Saturnus zit bij mij op de een of andere manier ook in de huizen 6 en 10.
Het zesde huis, dat in Ram begint en door de vele driehoeken met het 10e huis verbonden is. Ook al begint het 10e huis in Leeuw, heeft het 10e huis immers een principieel saturnische kwaliteit.
Ja, en ik denk dat we hier op een punt komen waarop je aanpak om de huizen sterker erbij te betrekken werkelijk vruchtbaar wordt.
Ik zou echter een klein onderscheid maken.
Het 10e huis heeft voor mij niet onmiddellijk een saturnische kwaliteit. Het gaat in eerste instantie om zichtbaarheid, roeping, werkzaamheid, de plaats in de wereld. Saturnus is de natuurlijke heerser van Steenbok en wordt daarom vaak met het 10e huis verbonden, maar het 10e huis zelf is niet eenvoudigweg „Saturnus”. In je radixhoroscoop begint het zelfs in Leeuw, en dat verandert de kleuring duidelijk.
Daarom zie ik bij jou een interessante spanning:
6e huis in Ram: ik wil handelen. Ik wil iets doen. Ik wil kracht inzetten.
10e huis in Leeuw: wat ik doe moet zichtbaar worden. Het moet een uitdrukking van mijn persoonlijkheid zijn. Het mag stralen.
Dat zou eigenlijk een zeer levendige verbinding zijn.
Maar nu staan in je 10e huis Maan, Venus en Jupiter – en ze vormen driehoeken met Lilith en de maansknoop. Daarom werkt dit huis op mij als een plek die je vreugde in een zinvolle werkzaamheid mogelijk wil maken.
En nu komt Saturnus.
Hij staat niet in het 10e huis, maar in oppositie met je Zon.
Misschien is dat doorslaggevend.
Het conflict luidt dan niet:
Huis tegen 10e huis.
Maar:
De manier waarop je werkt (6e huis) moet eigenlijk uitmonden in iets leeuwachtigs (10e huis).
Maar Saturnus stelt je Zon steeds weer de vraag: „Mag je eigenlijk gewoon stralen?”
Daarom vond ik je opmerking over de astrologiesite zo interessant.
Je hebt meermaals geschreven:
„Die kwam helemaal uit mijzelf.”
Dat klinkt voor mij sterk naar het 10e huis in Leeuw.
Niet: ik moet.
Maar:
Dat ben ik.
En precies daar begint op een gegeven moment Saturnus weer:
„Is dat genoeg? Wordt het succesvol? Moet ik niet nog...? Wat als Konstruktix niets meer oplevert?”
Dan verschuift de aandacht weer van Leeuw naar plicht.
Nog een gedachte over je schouder.
Misschien is de spanning helemaal niet primair een uitdrukking van de driehoek Mars-Saturnus.
Misschien is ze een uitdrukking van een innerlijke richtingsverandering.
Mars gaat op weg.
Leeuw wil zich uitdrukken.
Dan treedt Saturnus op en zegt:
„Wacht. Nu maken we er een verplichting van.”
Op dat moment gaat de beweging verloren en wordt ze tot last.
Daarom denk ik dat je astrologiesite psychologisch zo interessant voor je is. Ze is misschien het eerste grotere project sinds lange tijd dat niet uit het 10e huis van functioneren, maar uit het 10e huis van expressie is ontstaan.
Dat is voor mij een belangrijk verschil.
Misschien is dat zelfs de eigenlijke vraag van je horoscoop:
Kan uit de Ram van het 6e huis een bezigheid ontstaan die de Leeuw van het 10e huis voedt – zonder dat Saturnus er onmiddellijk weer een plicht van maakt?
Ik heb de indruk dat je juist aan deze vraag momenteel werkt. Niet theoretisch, maar heel praktisch. En daarom ervaar ik de astrologiesite niet alleen als project, maar ook als experiment: kan werk eens expressie zijn voordat het plicht wordt?
Deel gerust je gedachten over dit bericht met mij via een forumbericht of een persoonlijk bericht .
