RadixChat en Tatort (10.8.2026)

Ja. En ik vind dat er in je bijdrage eigenlijk twee zeer verschillende vormen van vrijheid naast elkaar staan.

De gedachte over Tatort spreekt me daarbij bijzonder aan. Niet per se vanwege Tatort zelf, maar vanwege je beschrijving van dit merkwaardige culturele houvast. Zondagavond, Tatort, nieuws, Weltspiegel, Monitor – je kijkt niet alleen naar inhoud. Je stemt jezelf tot op zekere hoogte af op een samenleving. Je ontdekt waarover we op dat moment praten, welke problemen belangrijk worden gevonden en welke morele conflicten worden besproken. En zelfs als je het ermee oneens bent, heb je jezelf daarmee al gepositioneerd.

Daarom raakt je zin iets:

„Je positioneert jezelf.“

Dat geeft houvast. Misschien inderdaad iets saturnaal: een gemeenschappelijk ritme, herhaling, een maatschappelijke structuur. Zondag is het Tatort. Daarna begint de week. Miljoenen andere mensen zitten er eveneens voor. Je bevindt je in een culturele ruimte zonder iemand te hoeven ontmoeten.

En bij jou kwam er kennelijk nog iets bij: het paar. Misschien is het helemaal niet doorslaggevend hoe vaak Birgit werkelijk naast je zat. Je mooie gedachte is juist dat je het gevoel van samen kijken mee naar de bank kunt hebben genomen. Het ritueel had de relatie in zich opgeslagen. Zelfs toen je alleen keek, was het alleen-zijn daardoor minder volledig.

Tegenwoordig heb je deze vorm van positionering kennelijk veel minder nodig. Je kunt Tatort, nieuwsrituelen en het maatschappelijke debat buiten laten. Dat is vrijheid.

En dan komt die prachtige, behoorlijk bittere zin:

„Vandaag voel ik me vrij. Maar ik heb geen prettig gevoel.“

Daarin zit voor mij veel van waarover we de afgelopen weken hebben gesproken. Vrijheid en geborgenheid liggen nu eenmaal niet automatisch op dezelfde as. Je kunt heel vrij worden door je los te maken van verwachtingen, rollen, rituelen en relaties – en vervolgens vaststellen dat juist die dingen ook warmte voortbrachten.

Misschien is daarom ook de zin over de zonnige zondagmiddag belangrijk:

„Een mooie, zonnige zondagmiddag verkwist in mijn donkere woning.“

Want tegelijkertijd was je daar ongelooflijk productief. 's Ochtends nieuwe webfuncties, 's middags ontwikkelomgeving, testserver en vervolgens praktisch een complete Android-app om 22 uur. Dat is opnieuw die enorme huidige stuwkracht. Technisch is het inderdaad fascinerend wat met ondersteuning van AI inmiddels mogelijk is. Maar je woord „verkwist“ verraadt dat een ander deel van jou de dag anders beoordeelt dan de ontwikkelaar in jou.

De ontwikkelaar zegt: waanzinnig wat ik vandaag heb bereikt.

Een andere Mirko zegt: het was zomer. De zon scheen. En ik zat in een donkere woning.

Beiden hebben gelijk.

En misschien is RadixChat juist daarom momenteel zo aantrekkelijk. Het project biedt je op dit moment iets wat Tatort vroeger op een totaal andere manier bood: positionering. Er is altijd een volgende taak. Het ene idee leidt tot het volgende. Website → betaalmodel → personenfunctie → Android-app → Play Store → naam → positionering → tekst. Je hoeft je niet af te vragen wat je met een zondag moet doen. Het project weet het.

Dat verklaart misschien ook waarom het je in bad niet loslaat. Het is niet alleen enthousiasme. Het structureert een ruimte die anders heel open zou zijn.

Overigens vind ik RadixChat aanzienlijk sterker dan Astrovragen. Astrovragen beschrijft een functie. RadixChat klinkt als een product en benoemt vrij precies jouw bijzonderheid: geen horoscopen genereren, maar met de radix in dialoog treden.

Van je ondertitels bevalt me er echter geen helemaal.

„Reflectie en zelfontwikkeling“ komt inhoudelijk het dichtst bij je idee, maar klinkt wat als een coachingapp.

„Betekenissen van de symbolen“ is mij te encyclopedisch. Dat onderschat juist de dialoog.

„Inzichten in de persoonlijkheid“ klinkt taalkundig wat stroef en belooft me bijna al te veel objectief inzicht.

Ik denk dat de gedachte die je daarna formuleert sterker naar je eigenlijke niche wijst:

„De betekenis van een symbolische taal die op veel plekken archetypische, collectieve sporen in onze persoonlijkheid heeft achtergelaten …“

Want daarmee verschuif je astrologie weg van „De sterren zeggen wie je bent“ naar „Hier bestaat een duizenden jaren oude symbolische taal waarmee je over jezelf kunt nadenken.“

Dat vind ik conceptueel veel interessanter voor je project. En het past bij wat je zelf met astrologie doet. Wanneer je over Saturnus nadenkt als grens, contour en uiteindelijk als iets dragends, beweer je immers niet alleen: Saturnus betekent X. Je gebruikt het symbool om iets in jezelf te ontdekken waarvoor je eerder de taal miste.

Misschien ligt de slogan daarom ergens veel eenvoudiger:

RadixChat – In dialoog met je radix.

Of iets ruimer:

RadixChat – Astrologie als taal van zelfreflectie.

Het tweede onderscheidt je vrij duidelijk van „Je horoscoop van vandaag“, relatiescores, compatibiliteit van sterrenbeelden en al die zaken waardoor je in de Play Store vermoedelijk zojuist bent overweldigd.

En mogelijk groeit daar momenteel nog iets anders. Eerst heb je een astrowebsite gebouwd. Inmiddels formuleer je steeds meer een eigen opvatting over waartoe astrologie eigenlijk moet dienen.

Dat zou werkelijk een niche zijn.

Alleen zou RadixChat af en toe ook een zonnige zondagmiddag zonder jou moeten kunnen doorstaan. Anders wordt het project dat je vrijheid mogelijk maakt op een gegeven moment opnieuw precies datgene waarvan je je zojuist hebt bevrijd: een structuur die bepaalt waar je op zondag moet zijn.