Ram-acteurs (20.10.2026)

Ik:

The Last of Us, S2E6 ‘De prijs’
Opnieuw een heel dramatische aflevering. In de zin van menselijk relatiedrama. Beviel me ook erg goed. De relatie tussen Joel en Elli wordt hier uitgediept en aangevuld met familieachtergrond uit de jeugd van Joel.
Aan het einde lopen de tranen over zijn gezicht. Een verbazingwekkende acteerprestatie van Pedro Pascal, die verder niet bepaald opvalt door een afwisselende mimiek. Een Ram.

Ik moet denken aan Gregory Peck, die ook eerder uitblonk door het ontbreken van mimische variatie (ook Ram). Over hem las ik ooit iemand in een interview zeggen (was het Vivienne Westwood?) dat hij in het echte leven een nogal saaie kerel was. Eigenlijk niet aardig, zo'n karakterisering. Robert Downey Jr. schiet me ook nog te binnen, als nog een Ram-acteur.

AI:

The Last of Us – seizoen 2, aflevering 6: ‘De prijs’

Juist bij Pedro Pascal vind ik je observatie interessant. Zijn vertolking van Joel draait voor een groot deel om terughoudendheid: weinig mimiek, een vaak gesloten gezichtsuitdrukking, korte reacties. En juist daardoor kunnen de tranen aan het einde zo sterk werken.

Er is verschil tussen een acteur die weinig kan uitdrukken en een personage dat weinig van zichzelf prijsgeeft. Bij Joel lijkt me dat laatste doorslaggevend. Hij heeft een soort emotioneel pantser opgebouwd en Pascal speelt hem vaak zo dat we eerder moeten aanvoelen wat daarachter gebeurt.

In deze aflevering wordt dat bijzonder duidelijk, omdat we iets te weten komen over de jeugd van Joel en zijn verhouding tot zijn vader. Zijn eigen voorstelling van zorgzaamheid is kennelijk niet los ontstaan van hoe hij zelf werd behandeld.

En dan komt Ellie, voor wie hij een vaderrol op zich neemt, hoewel die relatie noch eenvoudig, noch vrij van conflicten is.

De slotscène werkt zo sterk omdat achter zijn hardheid plotseling een grote kwetsbaarheid zichtbaar wordt. De tranen voelen niet als een gebruikelijke dramatische climax, maar als iets dat zich tegen zijn gewone zelfbescherming in aan dit personage ontworstelt.

Wat de drie acteurs betreft, heb je inderdaad een mooie astrologische overeenkomst ontdekt: Pedro Pascal, Gregory Peck en Robert Downey Jr. zijn allemaal onder het teken Ram geboren – op respectievelijk 2, 5 en 4 april.

Peck en Pascal kan ik in je observatie zeker met elkaar verbinden. Beiden kunnen met een vrijwel onbeweeglijk gezicht een sterke aanwezigheid neerzetten. Bij Peck denk ik vooral aan To Kill a Mockingbird. Zijn gezag als Atticus Finch komt niet voort uit grote mimische gebaren, maar uit rust en houding.

Robert Downey Jr. is voor mij daarentegen bijna een tegenvoorbeeld. Juist als Tony Stark speelt hij met wenkbrauwen, mondhoeken, ironische blikken en een voortdurend veranderende gezichtsuitdrukking. Misschien laat dat ook de grenzen van een astrologische overeenkomst zien.

De uitspraak over Pecks zogenaamd saaie persoonlijkheid zou ik zonder betrouwbare bron niet aan Vivienne Westwood toeschrijven. Maar de gedachte erachter is interessant: iemand die op het scherm fascineert, hoeft privé geen opwindende gesprekspartner te zijn.

Wat me in ‘De prijs’ nog meer bezighoudt, is echter de scène tussen Joel en Ellie. Joel verdedigt zijn beslissing om Ellie te redden, hoewel hij haar daarmee de mogelijkheid ontnam zelf te beslissen. En Ellie kan zijn liefde erkennen zonder hem daarom meteen te kunnen vergeven.

Liefde, zorg en respect voor de zelfbeschikking van de ander raken hier in een vrijwel onoplosbaar conflict.

Dat vind ik een ongewoon volwassen weergave van een vader-dochterrelatie. Joel hoeft niet eerst op te houden zijn beslissing van toen juist te vinden voordat er weer toenadering tussen hen mogelijk wordt. En Ellie hoeft hem geen gelijk te geven om een eerste stap naar hem toe te zetten.

Misschien ligt Pascals kracht als acteur aan het einde juist daarin dat Joel even niets meer kan controleren: niet Ellies oordeel over hem en niet haar bereidheid hem te vergeven. Hij kan alleen nog laten zien wat deze relatie voor hem betekent.

En plotseling volstaat daarvoor een gezicht waarover tranen lopen.

Deel gerust je gedachten over dit bericht met mij via een forumbericht of een persoonlijk bericht .

Het innerlijke kind→
×