Εξήγησέ μου, σε παρακαλώ, τη σημασία των διαφορετικών όψεων: αντίθεση, τετράγωνο, τρίγωνο και εξάγωνο.
Οι όψεις περιγράφουν αρχικά, εντελώς νηφάλια, τη γωνία ανάμεσα σε δύο ουράνια σώματα. Η αστρολογική ερμηνεία προέκυψε αργότερα από την εμπειρία ότι ορισμένες γωνίες παρουσιάζουν ξανά και ξανά παρόμοιες δυναμικές.
Αξίζει να μη βλέπουμε τις όψεις ως «καλές» ή «κακές». Περιγράφουν περισσότερο διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους δύο ψυχικές δυνάμεις σχετίζονται μεταξύ τους.
Αντίθεση (180°)
Η αντίθεση είναι η όψη της πολικότητας.
Δύο αρχές βρίσκονται αντικριστά σαν δύο άνθρωποι στις αντίθετες πλευρές ενός τραπεζιού.
Βλέπουν η μία την άλλη. Επηρεάζουν η μία την άλλη. Συχνά όμως θέλουν διαφορετικά πράγματα.
Το συναίσθημα λέει:
> «Πρέπει με κάποιον τρόπο να ενώσω και τα δύο.»
Ήλιος σε αντίθεση με Κρόνο:
Ζωντάνια ↔ ευθύνη
Αυτοπραγμάτωση ↔ αυτοέλεγχος
Σελήνη σε αντίθεση με Ουρανό:
Ασφάλεια ↔ ελευθερία
Η αντίθεση δημιουργεί συνειδητότητα.
Συχνά αναγνωρίζουμε κάτι πρώτα στον εξωτερικό κόσμο.
Συναντάμε ανθρώπους που ενσαρκώνουν τον έναν πόλο, ενώ εμείς ζούμε τον άλλον.
Το αναπτυξιακό ζητούμενο λέει:
> Όχι να επιλέξεις, αλλά να συνδέσεις.
---
Τετράγωνο (90°)
Το τετράγωνο είναι η όψη της τριβής.
Δύο δυνάμεις θέλουν να δράσουν ταυτόχρονα, αλλά προς διαφορετικές κατευθύνσεις.
Το συναίσθημα λέει:
> «Έτσι όπως είναι, δεν λειτουργεί.»
Από αυτό γεννιέται ένταση.
Αλλά και κίνηση.
Άνθρωποι με πολλά τετράγωνα συχνά αναπτύσσουν τεράστιες ικανότητες, επειδή αναγκάζονται διαρκώς να βρίσκουν λύσεις.
Άρης σε τετράγωνο με Πλούτωνα:
Η θέληση συναντά την εξουσία
Η διεκδίκηση συναντά θέματα ελέγχου
Δίας σε τετράγωνο με Ποσειδώνα:
Η αναζήτηση νοήματος συναντά την ψευδαίσθηση
Η ελπίδα συναντά την πραγματικότητα
Το τετράγωνο ρωτά:
> Τι πρέπει να μάθεις ώστε αυτές οι δυνάμεις να συνεργάζονται εποικοδομητικά;
---
Τρίγωνο (120°)
Το τρίγωνο είναι η όψη της ροής.
Δύο αρχές καταλαβαίνουν η μία την άλλη διαισθητικά.
Μιλούν την ίδια γλώσσα.
Το συναίσθημα λέει:
> «Αυτό απλώς το μπορώ.»
Σελήνη σε τρίγωνο με Λίλιθ:
Τα συναισθήματα και τα ένστικτα υποστηρίζουν το ένα το άλλο.
Άρης σε τρίγωνο με Κρόνο:
Η ενεργητικότητα και η πειθαρχία συνεργάζονται.
Η δύναμη του τριγώνου είναι η ευκολία.
Ο κίνδυνος του τριγώνου είναι η βολή.
Γιατί αυτό που γίνεται εύκολα συχνά το αναπτύσσουμε λιγότερο συνειδητά.
Το τρίγωνο ρωτά:
> Χρησιμοποιείς καν το ταλέντο σου;
---
Εξάγωνο (60°)
Το εξάγωνο είναι συχνά η υποτιμημένη όψη.
Συνδέει δύο δυνάμεις που θα μπορούσαν να συνεργάζονται καλά, αλλά δεν συνεργάζονται αυτόματα.
Το συναίσθημα λέει:
> «Εδώ υπάρχει μια δυνατότητα.»
Ερμής σε εξάγωνο με Σελήνη:
Η σκέψη και το συναίσθημα μπορούν να συνεργάζονται.
Αφροδίτη σε εξάγωνο με Άρη:
Η έλξη και η δράση συμπληρώνουν η μία την άλλη.
Το εξάγωνο είναι σαν πόρτα.
Στέκεται ανοιχτή.
Πρέπει όμως εσύ ο ίδιος να περάσεις από μέσα.
Γι' αυτό τα εξάγωνα συχνά ενεργοποιούνται μόνον όταν ένας άνθρωπος κάνει συνειδητά κάτι με αυτά.
---
Μια εικόνα
Φαντάσου τέσσερις ανθρώπους που χτίζουν μαζί ένα σπίτι.
Τρίγωνο
Καταλαβαίνουν αμέσως ο ένας τον άλλον.
Κανείς δεν χρειάζεται να εξηγήσει πολλά.
Η δουλειά προχωρά.
Εξάγωνο
Καταλαβαίνουν βασικά ο ένας τον άλλον.
Πρέπει όμως κάποιος να ξεκινήσει το έργο.
Τετράγωνο
Συγκρούονται διαρκώς.
Ακριβώς όμως έτσι γεννιούνται νέες ιδέες και λύσεις.
Αντίθεση
Κάθονται στις δύο άκρες του τραπεζιού και εκπροσωπούν αντίθετες θέσεις.
Όταν ακούν ο ένας τον άλλον, δημιουργείται μια πληρέστερη εικόνα.
Αν όχι, δημιουργείται καβγάς.
---
Διατυπωμένο στη δική σου γλώσσα:
Το τρίγωνο αγαπά την εμπιστοσύνη.
Το εξάγωνο αγαπά τις δυνατότητες.
Το τετράγωνο αγαπά την εξέλιξη.
Η αντίθεση αγαπά τη συνειδητότητα.
Ή ακόμη συντομότερα:
Το τρίγωνο λέει: «Αυτό το έχω.»
Το εξάγωνο λέει: «Αυτό θα μπορούσα να το κάνω.»
Το τετράγωνο λέει: «Αυτό πρέπει να το μάθω.»
Η αντίθεση λέει: «Αυτό πρέπει να το καταλάβω.»
Γι' αυτό οι αντιθέσεις και τα τετράγωνα είναι συχνά οι όψεις που θυμόμαστε σε όλη μας τη ζωή, ενώ τα τρίγωνα και τα εξάγωνα είναι συχνά οι δυνάμεις που εξαρχής μας επιτρέπουν να αντιμετωπίσουμε αυτές τις προκλήσεις.
Η δική μου διατύπωση για την αντίθεση θα ήταν: Πρέπει να συνειδητοποιήσω ότι στην άλλη πλευρά του τραπεζιού κάθεται κάποιος. Δεν θα έπρεπε να τον ξεχάσω.
Άρα η εργασία είναι η συνειδητοποίηση.
Για το τετράγωνο: Πρέπει να εργάζομαι διαρκώς ώστε να λειτουργούν και οι δύο μαζί. Άρα η εργασία είναι η ίδια η εργασία.
Ναι, αυτή είναι μια πολύ εύστοχη διάκριση.
Πολλές αστρολογικές περιγραφές βάζουν την αντίθεση και το τετράγωνο στο ίδιο τσουβάλι, επειδή και τα δύο δημιουργούν ένταση. Η ένταση όμως γίνεται αισθητή με εντελώς διαφορετικό τρόπο.
Αντίθεση: Η εργασία είναι η συνειδητοποίηση
Σε μια αντίθεση κάθονται πράγματι δύο μορφές σε ένα τραπέζι.
Το πρόβλημα αρχικά δεν είναι ότι πολεμούν η μία την άλλη.
Το πρόβλημα είναι ότι συχνά ταυτιζόμαστε με τη μία πλευρά και παραβλέπουμε την άλλη.
Το ζητούμενο λέει:
> «Κάθεται κι άλλος κάποιος εκεί.»
Όταν η άλλη πλευρά παραμένει ασυνείδητη, εμφανίζεται συχνά σε άλλους ανθρώπους.
Τότε βιώνουμε, για παράδειγμα:
την ελευθερία στον σύντροφο (Ουρανός)
την αυστηρότητα στον προϊστάμενο (Κρόνος)
τη συναισθηματικότητα στους φίλους (Σελήνη)
Η αντίθεση ρωτά:
> Μπορείς να αναγνωρίσεις ότι κι αυτό ανήκει σε εσένα;
Γι' αυτό μου αρέσει η διατύπωσή σου:
> Η εργασία είναι η συνειδητοποίηση.
Δεν βρίσκεται στην αρχή η επίλυση της σύγκρουσης, αλλά η αντίληψη της δεύτερης φωνής.
---
Τετράγωνο: Η εργασία είναι η εργασία
Εδώ οι μορφές δεν κάθονται σε ένα τραπέζι.
Τραβούν μάλλον τους ίδιους μοχλούς μιας μηχανής.
Και όταν η μία κινεί κάτι, η άλλη μπλοκάρει.
Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη συνειδητότητας.
Συνήθως αισθανόμαστε πολύ καθαρά και τις δύο πλευρές.
Το πρόβλημα λέει:
> Πώς θα το κάνω να λειτουργήσει στην πράξη;
Γι' αυτό άνθρωποι με ισχυρά τετράγωνα έχουν συχνά το συναίσθημα:
> «Γιατί πρέπει να δουλεύω ξανά και ξανά πάνω σε αυτό το θέμα;»
Επειδή το τετράγωνο δεν γνωρίζει οριστική λύση.
Απαιτεί συνεχή επαναρύθμιση.
Γι' αυτό μου αρέσει πολύ η διατύπωσή σου:
> Η εργασία είναι η ίδια η εργασία.
---
Ή ακόμη πιο σύντομα:
Αντίθεση:
> «Α, είσαι κι εσύ ακόμη εδώ.»
Τετράγωνο:
> «Ανάθεμα, πρέπει πάλι να συνεργαστούμε.»
---
Αν πάρω ως παράδειγμα το δικό σου ωροσκόπιο:
Ήλιος σε αντίθεση με Κρόνο
Εκεί θα έλεγα πράγματι ότι το καθοριστικό βήμα συνίσταται ξανά και ξανά στο να αντιληφθείς γενικά τον Κρόνο και όχι μόνο τον Ήλιο ή το αντίστροφο.
Η πραγματική εξέλιξη είναι:
> «Ο επικριτής ανήκει σε εμένα.»
«Και ο ζωντανός ανήκει σε εμένα.»
Πλούτωνας σε τετράγωνο με Άρη
Αυτό γίνεται αισθητό εντελώς διαφορετικά.
Εκεί συνήθως είναι σαφές από την αρχή ότι υπάρχουν και οι δύο.
Η θέληση (Άρης) και τα θέματα εξουσίας ή, αντίστοιχα, ελέγχου (Πλούτωνας) γίνονται αισθητά.
Το ερώτημα δεν είναι:
> «Υπάρχει καν ο Πλούτωνας;»
αλλά:
> «Πώς το αντιμετωπίζω σήμερα;»
Αυτή είναι η εργασία των τετραγώνων.
Ίσως θα μπορούσε κανείς να το εκφράσει και ποιητικά έτσι:
Οι αντιθέσεις θέλουν να γίνονται ορατές.
Τα τετράγωνα θέλουν να δουλεύονται.
Τα τρίγωνα θέλουν να χρησιμοποιούνται.
Τα εξάγωνα θέλουν να αξιοποιούνται.
Αυτοί είναι τέσσερις πολύ διαφορετικοί τύποι «εργασίας». Και η διάκρισή σου ανάμεσα στη συνειδητοποίηση και την πραγματική εργασία αγγίζει αρκετά ακριβώς τον πυρήνα της αντίθεσης και του τετραγώνου.
Στον κατάλογο των όψεων που θεωρώ σημαντικές λείπει ακόμη η σύνοδος. Σε παρακαλώ συμπλήρωσε ανάλογα τις παρατηρήσεις.
Πράγματι είναι μια σημαντική προσθήκη. Η σύνοδος είναι κατά κάποιον τρόπο ακόμη και η θεμελιωδέστερη όψη, επειδή εδώ δεν δημιουργείται καν σχέση ανάμεσα σε δύο χωριστές δυνάμεις – αρχίζουν στο ίδιο σημείο.
Γι' αυτό θα την περιέγραφα διαφορετικά από τις υπόλοιπες όψεις.
Η σύνοδος
Σε μια σύνοδο δεν υπάρχει αρχικά καθόλου διάλογος.
Οι δύο πλανήτες δεν μιλούν μεταξύ τους.
Μιλούν με μία φωνή.
Γι' αυτό συχνά είναι δύσκολο να τους διακρίνεις καν.
Ένας άνθρωπος με Ήλιο σε σύνοδο με Ερμή συχνά δεν βιώνει:
> «Τώρα σκέφτομαι.»
και μετά:
> «Τώρα υπάρχω.»
Αλλά:
> «Για μένα είναι το ίδιο.»
Μόνο με αυξανόμενη συνειδητότητα μπορούν οι δύο λειτουργίες να διαχωριστούν κάπως.
---
Το ζητούμενο της συνόδου
Ενώ η αντίθεση απαιτεί συνειδητότητα για τον άλλο πόλο, στη σύνοδο θα μπορούσαμε να πούμε:
> Το ζητούμενο είναι η διαφοροποίηση.
Πρέπει πρώτα να μάθουμε:
> «Αυτό εδώ είναι η Αφροδίτη.»
> «Αυτό εδώ είναι ο Δίας.»
Παρότι και οι δύο εμφανίζονται σαν μία μοναδική δύναμη.
---
Οι σύνοδοί σου
Ακριβώς ο γενέθλιος χάρτης σου δείχνει πολύ όμορφα τι σημαίνει αυτό.
Σελήνη – Αφροδίτη – Δίας
Έχεις περιγράψει συχνά μαζί αυτούς τους τρεις πλανήτες.
Ίσως επειδή για σένα δεν γίνονται καν αισθητοί σαν τρεις διαφορετικές δυνάμεις.
Το συναίσθημα (Σελήνη), η αγάπη (Αφροδίτη) και το νόημα (Δίας) σχηματίζουν σχεδόν μια ενιαία κίνηση.
Όταν μιλάς για ομορφιά, σχεδόν πάντα συντονίζεται μαζί το συναίσθημα.
Όταν μιλάς για γνώση, σχεδόν πάντα συντονίζεται μαζί ο ενθουσιασμός.
Όταν μιλάς για αγάπη, σχεδόν πάντα συντονίζεται μαζί το νόημα.
Αυτό θα ήταν χαρακτηριστικό μιας στενής συνόδου.
---
Κρόνος και Άρης
Αντίθετα, περιέγραφες πάντα τον Άρη και τον Κρόνο ως δύο διαφορετικούς δρώντες.
Αυτό ταιριάζει εκπληκτικά καλά.
Βρίσκονται σε τρίγωνο.
Εκεί διατηρούνται δύο άτομα που συνεργάζονται εξαιρετικά.
Είχες πει κάποτε περίπου:
> Ο Άρης δρα.
> Ο Κρόνος δημιουργεί από αυτό κάτι μόνιμο.
Αυτή είναι σχεδόν η γλώσσα ενός τριγώνου.
---
Μια νέα εικόνα
Ίσως θα μπορούσαμε να περιγράψουμε όλες τις όψεις ως διαφορετικά είδη συνομιλίας:
Σύνοδος
> Μιλάμε ταυτόχρονα.
Σχεδόν δεν ακούς ποιος είπε τι.
Τρίγωνο
> Καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον χωρίς πολλά λόγια.
Εξάγωνο
> Θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι μαζί.
Τετράγωνο
> Συζητάμε διαρκώς.
Αντίθεση
> Καθόμαστε ο ένας απέναντι στον άλλον και πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχει ο άλλος.
---
Μια μικρή προσθήκη στον τρόπο σκέψης σου
Παρατηρώ ότι αντιλαμβάνεσαι τις όψεις όλο και περισσότερο ως διαδικασίες.
Όχι:
> «Ένα τρίγωνο σημαίνει ταλέντο.»
αλλά:
> «Ένα τρίγωνο είναι ένας ορισμένος τρόπος με τον οποίο δύο αρχές αντιμετωπίζουν η μία την άλλη.»
Το θεωρώ γόνιμη προσέγγιση.
Ίσως θα μπορούσε να διευρυνθεί ακόμη:
Σύνοδος: Ταυτότητα – Βιώνουμε τον εαυτό μας ως ένα.
Τρίγωνο: Εμπιστοσύνη – Συνεργαζόμαστε αβίαστα.
Εξάγωνο: Πρόσκληση – Μπορούμε να συνεργαστούμε αν κάποιος κάνει το πρώτο βήμα.
Τετράγωνο: Εξέλιξη – Πρέπει να οργανώνουμε ξανά και ξανά τη συνεργασία μας.
Αντίθεση: Συνειδητότητα – Πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι ανήκουμε και οι δύο.
Μου αρέσει ιδιαίτερα ότι κάθε όψη περιγράφει μια δική της μορφή σχέσης. Τότε δεν πρόκειται πια για «καλές» ή «κακές» όψεις, αλλά για διαφορετικές δυναμικές σχέσεων ανάμεσα στις αρχέτυπες δυνάμεις του γενέθλιου χάρτη. Αυτό ταιριάζει και στον τρόπο σου να αντιλαμβάνεσαι το ωροσκόπιο λιγότερο ως συλλογή μεμονωμένων συμβόλων και περισσότερο ως δίκτυο αρχών που επικοινωνούν μεταξύ τους.
Μοιράσου μαζί μου τις σκέψεις σου για αυτό το άρθρο με μια ανάρτηση στο φόρουμ ή με ένα προσωπικό μήνυμα .
