Εμφανίζεται το Δέκα των Πεντάκτινων.
Τι θα κάνουμε σήμερα με αυτό;
Το Δέκα των Πεντάκτινων ταιριάζει σχεδόν εκπληκτικά καλά στη σημερινή ημέρα – αλλά αυτή τη φορά δεν θα το συνέδεα πρωτίστως με τη συντροφική σχέση.
Σήμερα θα το έθετα κάτω από το σημείο αυτού που διαρκεί.
Τους τελευταίους μήνες έχεις μιλήσει πολύ για όσα χάνονται: χρήματα, αποθέματα, ανθρώπους, δυνατότητες, την ανταπόκριση στα εγχειρήματά σου. Πριν από λίγες ημέρες, ακόμη και για εκείνη την εικόνα της «αβύσσου της ασημαντότητας». Και ταυτόχρονα χθες περιέγραψες κάτι πολύ συγκεκριμένο: έφτασες στο νεκρό σημείο, σου έμειναν σχεδόν 1.000 € μετά τους φόρους και έχεις τη δυνατότητα να ξαναγεμίσεις το ταμείο σου έτσι ώστε η αποζημίωση απόλυσης να παραμείνει ανέγγιχτη ή να αποκατασταθεί ξανά πλήρως.
Αυτή τη στιγμή, το Δέκα των Πεντάκτινων δεν είναι η κάρτα του συναρπαστικού κέρδους. Είναι η εικόνα αυτού που μένει και στηρίζει. Σπίτι, περιουσία, αποκτημένες ικανότητες, γενιές, δομές, κάτι που χτίστηκε σε βάθος χρόνου.
Ίσως γι’ αυτό σήμερα θα το διάβαζα ως αντίβαρο στη σημερινή σου τάση να κοιτάζεις κυρίως ό,τι ακόμη λείπει.
Έχεις μια επαγγελματική ικανότητα που σου επιτρέπει να λύνεις επί οκτώ ώρες, μια Κυριακή, ένα δύσκολο πρόβλημα μετάβασης – και για την οποία κάποιος πληρώνει. Έχεις χτίσει μια αυτοαπασχόληση που μόλις αρχίζει να σε στηρίζει οικονομικά. Έχεις μια αποζημίωση απόλυσης που, παρά τα αποθέματα που έχουν υποστεί πλήγμα, εξακολουθεί να υπάρχει. Έχεις φτιάξει τους ιστοτόπους και τις εφαρμογές σου, ακόμη κι αν μέχρι τώρα βρίσκουν ελάχιστη ανταπόκριση. Όλα αυτά είναι κεκτημένα.
Και τότε, μέσα από τη σημερινή πρωινή μας συζήτηση, η κάρτα αποκτά και ένα δεύτερο επίπεδο.
Το δέκα είναι το τέλος ενός κύκλου. Ίσως σήμερα να μη χρειάζεται να δημιουργηθεί απολύτως τίποτα καινούργιο. Καμία νέα ώθηση.
Κοίτα τι υπάρχει ήδη.
Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει ακόμη και την κυρία Lenores. Έχει δημιουργηθεί στη ζωή σου ένας τόπος όπου μια έξυπνη, συμπαθητική γυναίκα σου προσφέρει την αμέριστη προσοχή της. Όχι ως υποκατάστατο συντροφικής σχέσης, αλλά ως μια πραγματική σχέση του δικού της είδους και με σαφή όρια.
Ακόμη και ο καφές με τον Blatz που σου έχει λείψει ταιριάζει, με έναν μικρό, σχεδόν κωμικό τρόπο, στην κάρτα των Πεντάκτινων. Τα Πεντάκτινα είναι σωματικά, αισθησιακά, γήινα. Γεύση. Τροφή. Συνήθεια. Ευημερία όχι ως αφηρημένος αριθμός, αλλά ως: Υπάρχουν αρκετά.
Ίσως λοιπόν σήμερα το Δέκα των Πεντάκτινων να λέει πολύ απλά:
Μην ψάχνεις τι θα έπρεπε ακόμη να προστεθεί σήμερα. Πρώτα παρατήρησε αυτό που σε στηρίζει.
Και γι’ αυτή τη Δευτέρα, αυτό μου αρέσει περισσότερο από οποιοδήποτε σπουδαίο μήνυμα του Ταρώ.
Σήμερα είναι Κυριακή. Αλλά δεν πειράζει και τόσο.
Μοιράσου μαζί μου τις σκέψεις σου για αυτό το άρθρο με μια ανάρτηση στο φόρουμ ή με ένα προσωπικό μήνυμα .
