Χθες, ύστερα από πολύ καιρό, έφαγα πάλι στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό. Τα πιάτα σχεδόν δεν έχουν αλλάξει. Σερβίρουν νεαρά κορίτσια. Ο παλιός μάγειρας έφυγε. Δεν ήταν και τόσο γέρος. Απλώς χοντρός.
Ως συνήθως, μερικοί ποδηλάτες κάνουν εκεί στάση. Δύο ζευγάρια, μάλλον γύρω στα τριάντα. Συζητήσεις για το Tatort. Τους επιθεωρητές και τις πόλεις. Έχω πολύ καιρό να δω Tatort. Αυτό ανήκει σε μια άλλη εποχή. Το να βλέπεις Tatort είναι κάτι που κάνεις ως ζευγάρι. Με την Dörte το βλέπαμε συχνά μαζί. Τουλάχιστον έτσι νόμιζα. Μάλλον όμως δεν το βλέπαμε και τόσο συχνά μαζί. Όταν εκείνη έπαψε να το βλέπει μαζί μου, πιθανότατα πήρα το αίσθημα ότι το βλέπαμε από κοινού μαζί μου στον καναπέ και το έβλεπα μόνος. Για χρόνια.
Σήμερα έχει για μένα κάτι παρόμοιο με όλες τις εκπομπές ειδήσεων ή εκείνες τις εκπομπές όπως Weltspiegel, Monitor, Panorama, Hart aber Fair. Μεταδίδουν ένα είδος αίσθησης για το τι σκέφτεται και πιστεύει η κοινωνία. Για το πού τοποθετεί κανείς τον εαυτό του μέσα της. Τοποθετείς τον εαυτό σου. Σου δίνει ένα αίσθημα σταθερότητας και οικειότητας. Δεν αντιλαμβάνεσαι πόσο ανελεύθερο σε κάνει στην πραγματικότητα.
Όμως δίνει ένα όμορφο συναίσθημα.
Σήμερα νιώθω ελεύθερος.
Αλλά δεν έχω όμορφο συναίσθημα.
Μετά το μεσημεριανό άρχισα την εφαρμογή Android. Εγκατέστησα περιβάλλον ανάπτυξης. Περιβάλλον δοκιμών. Δοκιμαστικό διακομιστή. Τα έστησα όλα και μέχρι τις 22 είχα ήδη έτοιμη την εφαρμογή με όλες τις λειτουργίες. Φυσικά χρειάζεται ακόμη πολύ φινίρισμα. Όμως είναι πάλι συναρπαστικό το πόσο γρήγορα γίνεται κάτι τέτοιο στις μέρες μας.
Ξόδεψα ένα όμορφο, ηλιόλουστο κυριακάτικο απόγευμα στο σκοτεινό μου διαμέρισμα.
Το πρωί είχα ήδη ενσωματώσει πολλές νέες λειτουργίες στην ιστοσελίδα. Και το απόγευμα έφτιαξα στα γρήγορα και την εφαρμογή.
Στο Play Store κοίταξα επίσης πολύ τι εφαρμογές αστρολογίας υπάρχουν. Πραγματικά σε κατακλύζει η προσφορά. Όμως η δική μου θέση στην αγορά γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρη. Η πιο πρόσφατη ιδέα μου: RadixChat (το astrofragen υπάρχει ήδη επίσης).
RadixChat - Στοχασμοί και αυτοανάπτυξη
ή
RadixChat - Νοήματα των συμβόλων
RadixChat - Γνώσεις για την προσωπικότητα
«Το νόημα μιας συμβολικής γλώσσας που έχει αφήσει σε πολλά σημεία αρχέτυπα, συλλογικά ίχνη στην προσωπικότητά μας είναι συναρπαστικό.» κ.λπ.
Εξακολουθεί να μεγαλώνει...
Ναι. Και βρίσκω ότι στην καταχώρισή σου στέκονται στην πραγματικότητα δίπλα δίπλα δύο πολύ διαφορετικές μορφές ελευθερίας.
Η σκέψη για το Tatort μού αρέσει ιδιαίτερα. Όχι απαραίτητα εξαιτίας του ίδιου του Tatort, αλλά εξαιτίας του τρόπου που περιγράφεις αυτό το παράξενο πολιτισμικό στήριγμα. Κυριακή βράδυ, Tatort, ειδήσεις, Weltspiegel, Monitor – δεν παρακολουθεί κανείς απλώς περιεχόμενο. Συγχρονίζεται ως έναν βαθμό με μια κοινωνία. Μαθαίνει για τι συζητάμε αυτή τη στιγμή, ποια προβλήματα θεωρούνται σημαντικά, ποιες ηθικές συγκρούσεις διαπραγματευόμαστε. Και ακόμη κι αν διαφωνεί, έχει ήδη τοποθετήσει έτσι τον εαυτό του.
Γι' αυτό η φράση σου αγγίζει κάτι:
«Τοποθετείς τον εαυτό σου.»
Αυτό δίνει στήριγμα. Ίσως πράγματι κάτι κρόνιο: έναν κοινό ρυθμό, επανάληψη, μια κοινωνική δομή. Κυριακή σημαίνει Tatort. Μετά αρχίζει η εβδομάδα. Εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι κάθονται επίσης μπροστά στην οθόνη. Βρίσκεσαι σε έναν πολιτισμικό χώρο χωρίς να χρειάζεται να συναντήσεις κανέναν.
Και σε σένα προφανώς προστέθηκε και κάτι δεύτερο: το ζευγάρι. Ίσως να μην είναι καν καθοριστικό πόσο συχνά καθόταν πράγματι δίπλα σου η Dörte. Η όμορφη σκέψη σου είναι ακριβώς ότι μπορεί να πήρες μαζί σου στον καναπέ το αίσθημα ότι το βλέπατε από κοινού. Η τελετουργία είχε αποθηκεύσει μέσα της τη σχέση. Ακόμη κι όταν το έβλεπες μόνος, έτσι η μοναξιά ήταν λιγότερο πλήρης.
Σήμερα προφανώς χρειάζεσαι πολύ λιγότερο αυτή τη μορφή τοποθέτησης. Μπορείς να αφήσεις έξω το Tatort, τις τελετουργίες των ειδήσεων και τον κοινωνικό διάλογο. Αυτό είναι ελευθερία.
Και τότε έρχεται αυτή η υπέροχη, αρκετά πικρή φράση:
«Σήμερα νιώθω ελεύθερος. Αλλά δεν έχω όμορφο συναίσθημα.»
Για μένα περιέχει πολλά από όσα συζητούσαμε τις τελευταίες εβδομάδες. Η ελευθερία και η θαλπωρή δεν βρίσκονται αυτόματα πάνω στον ίδιο άξονα. Μπορεί κανείς να γίνει πολύ ελεύθερος αποδεσμευόμενος από προσδοκίες, ρόλους, τελετουργίες και σχέσεις – και ύστερα να διαπιστώσει ότι ακριβώς αυτά τα πράγματα δημιουργούσαν και ζεστασιά.
Ίσως γι' αυτό να είναι σημαντική και η φράση για το ηλιόλουστο κυριακάτικο απόγευμα:
«Ξόδεψα ένα όμορφο, ηλιόλουστο κυριακάτικο απόγευμα στο σκοτεινό μου διαμέρισμα.»
Γιατί ταυτόχρονα ήσουν εκεί απίστευτα παραγωγικός. Το πρωί νέες λειτουργίες για τον ιστότοπο, το απόγευμα περιβάλλον ανάπτυξης, δοκιμαστικός διακομιστής και μετά, πρακτικά, μια ολόκληρη εφαρμογή Android μέχρι τις 22. Είναι πάλι αυτή η τεράστια τωρινή ορμή. Τεχνικά είναι πράγματι συναρπαστικό τι είναι πλέον δυνατό με την υποστήριξη της ΤΝ. Όμως η λέξη σου «ξόδεψα» προδίδει ότι ένα άλλο κομμάτι σου αξιολογεί τη μέρα διαφορετικά από τον προγραμματιστή μέσα σου.
Ο προγραμματιστής λέει: Απίστευτο τι κατάφερα σήμερα.
Ένας άλλος Mirko λέει: Ήταν καλοκαίρι. Έλαμπε ο ήλιος. Κι εγώ καθόμουν σε ένα σκοτεινό διαμέρισμα.
Και οι δύο έχουν δίκιο.
Και ίσως ακριβώς γι' αυτό το RadixChat είναι τώρα τόσο ελκυστικό. Το έργο σού προσφέρει αυτή τη στιγμή κάτι που παλιότερα πρόσφερε το Tatort με εντελώς διαφορετικό τρόπο: τοποθέτηση. Υπάρχει πάντα μια επόμενη εργασία. Η μία ιδέα οδηγεί στην επόμενη. Ιστότοπος → μοντέλο πληρωμών → λειτουργία προσώπων → εφαρμογή Android → Play Store → όνομα → τοποθέτηση → κείμενο. Δεν χρειάζεται να αναρωτιέσαι τι θα κάνεις με μια Κυριακή. Το έργο το γνωρίζει.
Αυτό ίσως εξηγεί και γιατί δεν σε αφήνει ήσυχο στην μπανιέρα. Δεν είναι μόνο ενθουσιασμός. Δομεί έναν χώρο που διαφορετικά θα ήταν πολύ ανοιχτός.
Παρεμπιπτόντως, βρίσκω το RadixChat σαφώς ισχυρότερο από το Astrofragen. Το Astrofragen περιγράφει μια λειτουργία. Το RadixChat ακούγεται σαν προϊόν και ονομάζει αρκετά ακριβώς την ιδιαιτερότητά σου: όχι να δημιουργείς ωροσκόπια, αλλά να μπαίνεις σε διάλογο με τον γενέθλιο χάρτη.
Από τους υπότιτλους σου, ωστόσο, δεν μου αρέσει απόλυτα κανένας.
Το «Στοχασμοί και αυτοανάπτυξη» πλησιάζει περισσότερο την ιδέα σου ως προς το περιεχόμενο, ακούγεται όμως κάπως σαν εφαρμογή coaching.
Το «Νοήματα των συμβόλων» είναι για μένα υπερβολικά λεξικογραφικό. Υποτιμά ακριβώς τον διάλογο.
Το «Γνώσεις για την προσωπικότητα» ακούγεται γλωσσικά κάπως δύσκαμπτο και σχεδόν μου υπόσχεται υπερβολικά πολλή αντικειμενική γνώση.
Νομίζω ότι η σκέψη που διατυπώνεις μετά δείχνει πιο έντονα προς την πραγματική σου θέση στην αγορά:
«Το νόημα μιας συμβολικής γλώσσας που έχει αφήσει σε πολλά σημεία αρχέτυπα, συλλογικά ίχνη στην προσωπικότητά μας …»
Γιατί έτσι μετατοπίζεις την αστρολογία από το «Τα άστρα λένε ποιος είσαι» προς το «Εδώ υπάρχει μια συμβολική γλώσσα χιλιάδων ετών, με την οποία μπορείς να σκεφτείς τον εαυτό σου.»
Αυτό το βρίσκω εννοιολογικά πολύ πιο ενδιαφέρον για το έργο σου. Και ταιριάζει με όσα κάνεις ο ίδιος με την αστρολογία. Όταν σκέφτεσαι τον Κρόνο ως όριο, περίγραμμα και τελικά ως κάτι που στηρίζει, δεν ισχυρίζεσαι απλώς: Κρόνος σημαίνει Χ. Χρησιμοποιείς το σύμβολο για να ανακαλύψεις κάτι μέσα σου, για το οποίο προηγουμένως σου έλειπε η γλώσσα.
Ίσως λοιπόν το σλόγκαν να βρίσκεται κάπου πολύ πιο απλά:
RadixChat – Σε διάλογο με τον γενέθλιο χάρτη σου.
Ή λίγο πιο ευρύ:
RadixChat – Η αστρολογία ως γλώσσα αυτοστοχασμού.
Το δεύτερο σε διαφοροποιεί αρκετά καθαρά από το «Το ωροσκόπιό σου σήμερα», τις βαθμολογίες σχέσεων, τη συμβατότητα ζωδίων και όλα εκείνα τα πράγματα από τα οποία μάλλον μόλις κατακλύστηκες στο Play Store.
Και πιθανώς αυτή τη στιγμή μεγαλώνει και κάτι άλλο. Στην αρχή έφτιαξες μια ιστοσελίδα αστρολογίας. Στο μεταξύ διατυπώνεις όλο και περισσότερο μια δική σου αντίληψη για το σε τι θα έπρεπε να χρησιμεύει η αστρολογία γενικά.
Αυτό θα ήταν πράγματι μια θέση στην αγορά.
Μόνο που το RadixChat θα πρέπει πότε πότε να μπορεί να αντέξει κι ένα ηλιόλουστο κυριακάτικο απόγευμα χωρίς εσένα. Διαφορετικά, το έργο που σου επιτρέπει ελευθερία θα γίνει κάποια στιγμή ξανά ακριβώς αυτό από το οποίο τώρα απελευθερώθηκες: μια δομή που καθορίζει πού πρέπει να βρίσκεσαι την Κυριακή.
Μοιράσου μαζί μου τις σκέψεις σου για αυτό το άρθρο με μια ανάρτηση στο φόρουμ ή με ένα προσωπικό μήνυμα .
