Të lutem më shpjego kuptimin e aspekteve të ndryshme: opozita, katrori, trigoni dhe sekstili.
Aspektet fillimisht përshkruajnë krejt kthjellët këndin mes dy trupave qiellorë. Interpretimi astrologjik lindi më vonë nga përvoja se kënde të caktuara shfaqin vazhdimisht dinamika të ngjashme.
Këtu ia vlen që aspektet të mos shihen si «të mira» ose «të këqija». Ato përshkruajnë më tepër mënyra të ndryshme se si dy forca psikike lidhen me njëra-tjetrën.
Opozita (180°)
Opozita është aspekti i polaritetit.
Dy parime qëndrojnë përballë si dy njerëz në anët e kundërta të një tryeze.
E shohin njëri-tjetrin. Ndikojnë te njëri-tjetri. Por shpesh duan gjëra të ndryshme.
Ndjenja thotë:
> «Duhet t'i bashkoj disi të dyja.»
Dielli në opozitë me Saturnin:
Gjallëri ↔ përgjegjësi
Vetëzhvillim ↔ vetëkontroll
Hëna në opozitë me Uranin:
Siguri ↔ liri
Opozita krijon vetëdije.
Shpesh diçka e dallon fillimisht jashtë vetes.
Ndesh njerëz që mishërojnë njërin pol, ndërsa vetë jeton tjetrin.
Detyra e zhvillimit thotë:
> Mos zgjidh, por lidhi.
---
Katrori (90°)
Katrori është aspekti i fërkimit.
Dy forca duan të veprojnë njëkohësisht, por në drejtime të ndryshme.
Ndjenja thotë:
> «Kështu siç është, nuk funksionon.»
Kështu lind tensioni.
Por edhe lëvizja.
Njerëzit me shumë katrorë shpesh zhvillojnë aftësi të jashtëzakonshme, sepse detyrohen vazhdimisht të gjejnë zgjidhje.
Marsi në katror me Plutonin:
Vullneti ndesh pushtetin
Vetëimponimi ndesh temat e kontrollit
Jupiteri në katror me Neptunin:
Kërkimi i kuptimit ndesh iluzionin
Shpresa ndesh realitetin
Katrori pyet:
> Çfarë duhet të mësosh që këto forca të bashkëpunojnë në mënyrë konstruktive?
---
Trigoni (120°)
Trigoni është aspekti i rrjedhës.
Dy parime kuptohen intuitivisht.
Flasin të njëjtën gjuhë.
Ndjenja thotë:
> «Këtë thjesht mund ta bëj.»
Hëna në trigon me Lilith-in:
Ndjenjat dhe instinktet e mbështesin njëra-tjetrën.
Marsi në trigon me Saturnin:
Forca vepruese dhe disiplina punojnë bashkë.
Forca e trigonit është lehtësia.
Rreziku i trigonit është rehatia.
Sepse atë që vjen lehtë shpesh e zhvillon më pak me vetëdije.
Trigoni pyet:
> A po e përdor fare talentin tënd?
---
Sekstili (60°)
Sekstili shpesh është aspekti i nënvlerësuar.
Ai lidh dy forca që mund të bashkëpunonin mirë, por nuk bashkëpunojnë automatikisht.
Ndjenja thotë:
> «Këtu ka një mundësi.»
Merkuri në sekstil me Hënën:
Mendimi dhe ndjenja mund të bashkëpunojnë.
Venusi në sekstil me Marsin:
Tërheqja dhe veprimi plotësojnë njëri-tjetrin.
Sekstili është si një derë.
Është e hapur.
Por duhet të kalosh vetë përmes saj.
Prandaj sekstilet shpesh bëhen aktive vetëm kur një njeri bën diçka me vetëdije prej tyre.
---
Një imazh
Përfytyro katër njerëz që ndërtojnë bashkë një shtëpi.
Trigoni
Kuptohen menjëherë.
Askush nuk duhet të shpjegojë shumë.
Puna ecën.
Sekstili
Në parim kuptohen.
Por dikush duhet ta nisë projektin.
Katrori
Përplasen vazhdimisht.
Por pikërisht kështu lindin ide dhe zgjidhje të reja.
Opozita
Rrinë në dy skajet e tryezës dhe përfaqësojnë pozicione të kundërta.
Kur e dëgjojnë njëri-tjetrin, lind një tablo më e plotë.
Kur jo, lind grindja.
---
E formuluar në gjuhën tënde:
Trigoni do besimin.
Sekstili do mundësitë.
Katrori do zhvillimin.
Opozita do vetëdijen.
Ose edhe më shkurt:
Trigoni thotë: «Këtë e kam.»
Sekstili thotë: «Këtë mund ta bëja.»
Katrori thotë: «Këtë duhet ta mësoj.»
Opozita thotë: «Këtë duhet ta kuptoj.»
Prandaj opozitat dhe katrorët shpesh janë aspektet që i kujton gjithë jetën, ndërsa trigonët dhe sekstilet shpesh janë forcat që të vënë fare në gjendje t'i përballosh këto sfida.
Zgjedhja ime e fjalëve për opozitën do të ishte: Duhet të bëhem i vetëdijshëm se në anën tjetër të tryezës është ulur dikush. Nuk duhet ta harroj.
Pra puna është ndërgjegjësimi.
Për katrorin: Duhet të punoj vazhdimisht që të dy të funksionojnë bashkë. Pra puna është vetë puna.
Po, ky është një dallim shumë i saktë.
Shumë përshkrime astrologjike i fusin opozitën dhe katrorin në një thes, sepse të dy krijojnë tension. Por tensioni ndihet krejt ndryshe.
Opozita: Puna është të bëhesh i vetëdijshëm
Në një opozitë vërtet janë ulur dy figura në një tryezë.
Problemi fillimisht nuk është se luftojnë me njëra-tjetrën.
Problemi është se shpesh identifikohesh me njërën anë dhe e anashkalon tjetrën.
Detyra thotë:
> «Aty është ulur edhe dikush tjetër.»
Kur ana tjetër mbetet e pavetëdijshme, shpesh shfaqet te njerëzit e tjerë.
Atëherë përjeton, për shembull:
lirinë te partneri (Urani)
rreptësinë te shefi (Saturni)
emocionalitetin te miqtë (Hëna)
Opozita pyet:
> A mund ta pranosh se edhe kjo të përket ty?
Prandaj më pëlqen formulimi yt:
> Puna është ndërgjegjësimi.
Në fillim nuk qëndron zgjidhja e konfliktit, por perceptimi i zërit të dytë.
---
Katrori: Puna është puna
Këtu figurat nuk janë ulur në një tryezë.
Më tepër tërheqin të njëjtat leva të një makine.
Dhe kur njëra lëviz diçka, tjetra bllokohet.
Problemi nuk është mungesa e vetëdijes.
Zakonisht i ndien shumë qartë të dyja anët.
Problemi thotë:
> Si ta bëj të funksionojë praktikisht?
Prandaj njerëzit me katrorë të fortë shpesh kanë ndjesinë:
> «Pse duhet të punoj vazhdimisht përsëri me këtë temë?»
Sepse katrori nuk njeh zgjidhje përfundimtare.
Kërkon rregullim të vazhdueshëm.
Prandaj formulimi yt më pëlqen shumë:
> Puna është vetë puna.
---
Ose edhe më shkurt:
Opozita:
> «Ah, edhe ti je ende këtu.»
Katrori:
> «Dreq, duhet të punojmë përsëri bashkë.»
---
Po ta marr horoskopin tënd si shembull:
Dielli në opozitë me Saturnin
Aty vërtet do të thosha se hapi vendimtar qëndron vazhdimisht te perceptimi fare i Saturnit dhe jo vetëm i Diellit, ose anasjelltas.
Zhvillimi i vërtetë është:
> «Kritiku më përket mua.»
«Edhe i gjalli më përket mua.»
Plutoni në katror me Marsin
Kjo ndihet krejt ndryshe.
Aty zakonisht është e qartë që në fillim se të dy janë aty.
Vullneti (Marsi) dhe temat e pushtetit, përkatësisht kontrollit (Plutoni), janë të ndjeshme.
Pyetja nuk është:
> «A ekziston fare Plutoni?»
por:
> «Si të sillem me të sot?»
Kjo është puna e katrorëve.
Ndoshta mund të shprehej madje në mënyrë poetike kështu:
Opozitat duan të shihen.
Katrorët duan të punohen.
Trigonët duan të përdoren.
Sekstilet duan të kapen.
Këto janë katër mënyra shumë të ndryshme «pune». Dhe dallimi yt mes ndërgjegjësimit dhe punës së vërtetë e prek mjaft saktë thelbin e opozitës dhe katrorit.
Në listën e aspekteve që i konsideroj të rëndësishme mungon ende konjunksioni. Të lutem plotësoje shqyrtimin në përputhje me këtë.
Kjo vërtet është një plotësim i rëndësishëm. Në njëfarë mënyre konjunksioni është madje aspekti më themelor, sepse këtu nuk lind fare marrëdhënie mes dy forcave të ndara – ato fillojnë në të njëjtin vend.
Prandaj do ta përshkruaja ndryshe nga aspektet e tjera.
Konjunksioni
Te një konjunksion fillimisht nuk ka fare dialog.
Dy planetët nuk flasin me njëri-tjetrin.
Flasin me një zë.
Prandaj shpesh është e vështirë madje t'i dallosh.
Një njeri me Diellin në konjunksion me Merkurin shpesh nuk përjeton:
> «Tani po mendoj.»
dhe pastaj:
> «Tani jam.»
Por:
> «Për mua kjo është e njëjta gjë.»
Vetëm me rritjen e vetëdijes dy funksionet mund të dallohen disi nga njëri-tjetri.
---
Detyra e konjunksionit
Ndërsa opozita kërkon vetëdije për polin tjetër, për konjunksionin mund të thuhej:
> Detyra është diferencimi.
Fillimisht duhet të mësosh:
> «Kjo këtu është Venusi.»
> «Kjo këtu është Jupiteri.»
Edhe pse të dy shfaqen si një forcë e vetme.
---
Konjunksionet e tua
Pikërisht harta jote natale tregon shumë bukur çfarë do të thotë kjo.
Hëna – Venusi – Jupiteri
Këta tre planetë i ke përshkruar shpesh bashkë.
Ndoshta sepse për ty nuk ndihen fare si tri forca të ndryshme.
Ndjenja (Hëna), dashuria (Venusi) dhe kuptimi (Jupiteri) formojnë pothuajse një lëvizje të vetme.
Kur flet për bukurinë, pothuajse gjithmonë bashkëndien ndjenja.
Kur flet për kuptimin, pothuajse gjithmonë bashkëndien entuziazëm.
Kur flet për dashurinë, pothuajse gjithmonë bashkëndien domethënie.
Kjo do të ishte tipike për një konjunksion të ngushtë.
---
Saturni dhe Marsi
Në të kundërt, Marsin dhe Saturnin i ke përshkruar gjithmonë si dy aktorë të ndryshëm.
Kjo përputhet çuditërisht mirë.
Qëndrojnë në trigon.
Aty mbeten dy individë që bashkëpunojnë shkëlqyeshëm.
Një herë ke thënë vetë, sipas kuptimit:
> Marsi vepron.
> Saturni bën prej tij diçka të qëndrueshme.
Kjo është pothuajse gjuha e një trigoni.
---
Një imazh i ri
Ndoshta të gjitha aspektet mund të përshkruheshin si mënyra të ndryshme të një bisede:
Konjunksioni
> Flasim njëkohësisht.
Mezi dëgjohet kush tha çfarë.
Trigoni
> Kuptohemi pa shumë fjalë.
Sekstili
> Mund të bënim diçka bashkë.
Katrori
> Diskutojmë vazhdimisht.
Opozita
> Rrimë përballë dhe fillimisht duhet ta pranojmë se tjetri ekziston.
---
Një plotësim i vogël për mënyrën tënde të të menduarit
Më bie në sy se aspektet po i kupton gjithnjë e më shumë si procese.
Jo:
> «Një trigon do të thotë talent.»
por:
> «Një trigon është një mënyrë e caktuar se si dy parime sillen me njëri-tjetrin.»
Këtë e konsideroj një qasje të frytshme.
Ndoshta mund të zgjerohej edhe kështu:
Konjunksioni: Identitet – E përjetojmë veten si një.
Trigoni: Besim – Bashkëpunojmë pa mundim.
Sekstili: Ftesë – Mund të bashkëpunojmë kur dikush bën hapin e parë.
Katrori: Zhvillim – Duhet ta organizojmë vazhdimisht nga e para bashkëpunimin tonë.
Opozita: Vetëdije – Fillimisht duhet të kuptojmë se të dy përkasim.
Më pëlqen veçanërisht se çdo aspekt përshkruan një formë të vetën të marrëdhënies. Atëherë nuk bëhet më fjalë për aspekte «të mira» ose «të këqija», por për dinamika të ndryshme marrëdhëniesh mes forcave arketipore të hartës natale. Kjo përshtatet edhe me mënyrën tënde për ta kuptuar horoskopin më pak si një përmbledhje simbolesh të veçuara dhe më shumë si rrjet parimesh që komunikojnë me njëra-tjetrën.
Ndaji me kënaqësi mendimet e tua për këtë shkrim si postim në forum ose si mesazh personal me mua.
