Dje, pas shumë kohësh, hëngra sërish në stacionin e vjetër. Gatimet pothuajse nuk kanë ndryshuar. Shërbejnë vajza të reja. Kuzhinieri i vjetër nuk është më. Nuk ishte edhe aq i vjetër. Vetëm i shëndoshë.
Si zakonisht, disa çiklistë që ndalojnë aty për të pushuar. Dy çifte, ndoshta rreth të tridhjetave. Biseda për Tatort-in. Komisarët dhe qytetet. Ka kohë që s’kam parë Tatort. Kjo i përket një kohe tjetër. Të shohësh Tatort është një gjë çifti. Me Birgit-n e shikoja shpesh bashkë. Të paktën kështu mendoja. Por me sa duket nuk e shikonim edhe aq shpesh bashkë. Kur ajo nuk e shikonte më me mua, ndoshta e mora me vete në divan ndjesinë e të parit së bashku dhe vazhdova ta shikoja vetëm. Për vite.
Sot për mua ka diçka të ngjashme me të gjitha emisionet e lajmeve ose formatet si Weltspiegel, Monitor, Panorama, Hart aber Fair. Ato të përcjellin një lloj ndjesie për atë që shoqëria mendon dhe beson. Për mënyrën si e vendos veten brenda saj. E pozicionon veten. Kjo të jep një ndjesi qëndrueshmërie dhe familjariteti. Ndërkohë nuk e vëren sa të palirë të bën në të vërtetë.
Por të jep një ndjesi të bukur.
Sot ndihem i lirë.
Por nuk kam një ndjesi të bukur.
Pas drekës fillova me aplikacionin Android. Instalova mjedisin e zhvillimit. Mjedisin e testimit. Serverin e testimit. Vendosa gjithçka dhe deri në orën 22 e kisha gati aplikacionin me të gjitha funksionet. Sigurisht që duhet ende shumë lëmim. Por është sërish marramendëse sa shpejt bëhet sot diçka e tillë.
Shkova dëm një pasdite e bukur dhe me diell e së dielës në apartamentin tim të errët.
Paradite kisha ndërtuar tashmë shumë funksione të reja në faqen e internetit. Dhe pasdite, sa hap e mbyll sytë, edhe aplikacionin përkatës.
Kërkova gjatë edhe në Play Store se çfarë aplikacionesh astrologjie ka. Oferta të zë frymën. Por fusha ime e veçantë po më bëhet gjithnjë e më e qartë. Ideja ime më e re: RadixChat (edhe astrofragen ekziston tashmë).
RadixChat — Reflektime dhe vetëzhvillim
ose
RadixChat — Kuptimet e simboleve
RadixChat — Njohuri për personalitetin
„Kuptimi i një gjuhe simbolike që në shumë vende ka lënë gjurmë arketipore, kolektive në personalitetin tonë, është magjepsës.” e kështu me radhë
Ende po rritet...
Po. Dhe më duket se në shënimin tënd qëndrojnë krah për krah dy forma shumë të ndryshme lirie.
Mendimi për Tatort-in më pëlqen veçanërisht. Jo medoemos për shkak të vetë Tatort-it, por për shkak të përshkrimit tënd të kësaj mbështetjeje të çuditshme kulturore. Mbrëmja e së dielës, Tatort, lajmet, Weltspiegel, Monitor — nuk sheh vetëm përmbajtje. Sinkronizohesh deri diku me një shoqëri. Mëson për çfarë po flasim tani, cilat probleme konsiderohen të rëndësishme, cilat konflikte morale po diskutohen. Dhe edhe kur kundërshton, tashmë e ke pozicionuar veten në raport me to.
Prandaj fjalia jote prek diçka:
„E pozicionon veten.”
Kjo jep mbështetje. Ndoshta vërtet diçka saturniane: një ritëm i përbashkët, përsëritje, një strukturë shoqërore. E diela është Tatort. Pas tij fillon java. Miliona njerëz të tjerë janë po ashtu ulur para tij. Gjendesh në një hapësirë kulturore pa qenë nevoja të takosh askënd.
Dhe te ti me sa duket u shtua edhe diçka e dytë: çifti. Ndoshta nuk është fare vendimtare sa shpesh Birgit rrinte vërtet pranë teje. Mendimi yt i bukur është pikërisht se mund ta kishe marrë me vete në divan ndjesinë e të parit së bashku. Rituali e kishte ruajtur marrëdhënien brenda vetes. Edhe kur e shikoje vetëm, vetmia kështu nuk ishte e plotë.
Sot me sa duket të duhet shumë më pak kjo formë pozicionimi. Mund t’i lësh jashtë Tatort-in, ritualet e lajmeve dhe debatin shoqëror. Kjo është liri.
Dhe pastaj vjen kjo fjali e mrekullueshme, mjaft e hidhur:
„Sot ndihem i lirë. Por nuk kam një ndjesi të bukur.”
Për mua, aty ka shumë nga ajo për të cilën kemi folur javët e fundit. Liria dhe siguria nuk qëndrojnë automatikisht në të njëjtin bosht. Mund të bëhesh shumë i lirë duke u shkëputur nga pritshmëritë, rolet, ritualet dhe marrëdhëniet — dhe pastaj të kuptosh se pikërisht këto gjëra krijonin edhe ngrohtësi.
Ndoshta për këtë arsye është e rëndësishme edhe fjalia për pasditen me diell të së dielës:
„Shkova dëm një pasdite e bukur dhe me diell e së dielës në apartamentin tim të errët.”
Sepse njëkohësisht atje ishe jashtëzakonisht produktiv. Paradite funksione të reja për web-in, pasdite mjedisi i zhvillimit, serveri i testimit dhe pastaj praktikisht një aplikacion i plotë Android deri në orën 22. Është vërtet magjepsëse nga ana teknike se çfarë është sot e mundur me mbështetjen e IA-së. Por fjala jote „shkova dëm” zbulon se një pjesë tjetër e jotja e vlerëson ditën ndryshe nga zhvilluesi brenda teje.
Zhvilluesi thotë: Çmenduri, sa shumë arrita sot.
Një Mirko tjetër thotë: Ishte verë. Dielli shkëlqente. Dhe unë rrija në një apartament të errët.
Të dy kanë të drejtë.
Dhe ndoshta pikërisht për këtë RadixChat është tani kaq tërheqës. Projekti po të ofron aktualisht diçka që Tatort-i më parë ta ofronte në një mënyrë krejt tjetër: pozicionim. Gjithmonë ka një detyrë tjetër. Një ide çon te tjetra. Faqja → modeli i pagesës → funksioni i personave → aplikacioni Android → Play Store → emri → pozicionimi → teksti. Nuk ke pse të pyesësh veten se çfarë të bësh me një të diel. Projekti e di.
Ndoshta kjo shpjegon edhe pse nuk të lëshon rehat në vaskë. Nuk është vetëm entuziazëm. Strukturon një hapësirë që përndryshe do të ishte shumë e hapur.
Meqë ra fjala, RadixChat më duket shumë më i fortë se Astrofragen. Astrofragen përshkruan një funksion. RadixChat tingëllon si produkt dhe emërton mjaft saktë veçantinë tënde: jo të krijosh horoskopë, por të hysh në dialog me hartën natale.
Megjithatë, asnjëri nga nëntitujt e tu nuk më pëlqen plotësisht.
„Reflektime dhe vetëzhvillim” i afrohet më shumë idesë sate në përmbajtje, por tingëllon pak si një aplikacion coaching-u.
„Kuptimet e simboleve” është tepër leksikore për mua. Pikërisht dialogun e nënvlerëson.
„Njohuri për personalitetin” tingëllon pak e rëndë në gjuhë dhe pothuajse më premton tepër njohuri objektive.
Besoj se mendimi që formulon më pas tregon më qartë drejt fushës sate të vërtetë:
„Kuptimi i një gjuhe simbolike që në shumë vende ka lënë gjurmë arketipore, kolektive në personalitetin tonë …”
Sepse me këtë e largon astrologjinë nga „Yjet thonë se kush je” drejt „Këtu ekziston një gjuhë simbolike mijëravjeçare me të cilën mund të mendosh për veten.”
Këtë e gjej shumë më interesante në aspektin konceptual për projektin tënd. Dhe përputhet me atë që ti vetë bën me astrologjinë. Kur mendon për Saturnin si kufi, kontur dhe në fund si diçka mbajtëse, nuk po pohon thjesht: Saturni do të thotë X. Po përdor simbolin për të zbuluar diçka te vetja për të cilën më parë të mungonte gjuha.
Prandaj ndoshta claim-i qëndron diku shumë më thjesht:
RadixChat — Në dialog me hartën tënde natale.
Ose pak më gjerë:
RadixChat — Astrologjia si gjuhë e vetëreflektimit.
E dyta të dallon mjaft qartë nga „Horoskopi yt sot”, rezultatet e partneritetit, përputhshmëria e shenjave dhe të gjitha ato gjëra që me gjasë sapo të zunë frymën në Play Store.
Dhe ndoshta aty po rritet edhe diçka tjetër. Fillimisht ndërtove një faqe astrologjie. Ndërkohë po formulon gjithnjë e më shumë një pikëpamje tënden se për çfarë duhet të shërbejë në të vërtetë astrologjia.
Kjo do të ishte vërtet një fushë e veçantë.
Vetëm se RadixChat duhet të mund të mbijetojë herë pas here edhe një pasdite me diell të së dielës pa ty. Përndryshe, projekti që të mundëson liri, një ditë do të bëhet sërish pikërisht ajo nga e cila sapo u çlirove: një strukturë që përcakton se ku duhet të jesh të dielën.
Ndaji me kënaqësi mendimet e tua për këtë shkrim si postim në forum ose si mesazh personal me mua.
